مقدمه
انتخاب کپسول آتش نشانی مناسب بخش مهمی از برنامه ریزی ایمنی آتش سوزی برای ساختمان های تجاری، تاسیسات صنعتی، انبارها، کارگاه ها، ادارات و تاسیسات عمومی است. انواع مختلف آتش سوزی به روش های اطفای متفاوتی نیاز دارند و استفاده از خاموش کننده نامناسب می تواند خطر آسیب دیدگی، آسیب تجهیزات یا گسترش آتش را افزایش دهد.
کپسول آتش نشانی دی اکسید کربن (CO2) و کپسول آتش نشانی آب دو نوع متداول تجهیزات حفاظت آتش قابل حمل هستند. اگرچه هر دو برای کنترل آتشسوزی طراحی شدهاند، اما به روشهای مختلفی کار میکنند و برای کاربردهای متفاوتی در نظر گرفته شدهاند. خاموش کننده های CO2 معمولاً برای آتش سوزی با مایعات قابل اشتعال و برخی تجهیزات الکتریکی دارای انرژی مورد استفاده قرار می گیرند، در حالی که خاموش کننده های آب عمدتاً برای آتش سوزی هایی که شامل مواد جامد قابل احتراق معمولی هستند طراحی شده اند.
برای توزیع کنندگان تجهیزات ایمنی آتش نشانی، پیمانکاران پروژه، مدیران تاسیسات و بخش های خرید، درک این تفاوت ها به تعیین اینکه کدام محصولات برای محیط های کاری خاص مناسب هستند کمک می کند. عواملی مانند طبقه بندی آتش سوزی، حساسیت تجهیزات، شرایط عملیاتی، ظرفیت خاموش کننده، گواهینامه و الزامات نگهداری باید قبل از خرید در نظر گرفته شوند.
کپسول آتش نشانی CO2 چیست؟
یک کپسول آتش نشانی CO2 از دی اکسید کربن تحت فشار به عنوان عامل خاموش کننده خود استفاده می کند. دی اکسید کربن به شکل مایع و تحت فشار ذخیره می شود و در هنگام کار با شیر به صورت گاز و ذرات دی اکسید کربن جامد تخلیه می شود.
مکانیسم های خاموش کننده اولیه آن جابجایی اکسیژن در اطراف شعله و خنک شدن همراه با انبساط سریع دی اکسید کربن است. با کاهش در دسترس بودن اکسیژن در منطقه احتراق فوری، عامل می تواند شعله های آتش را بدون باقی ماندن پودر یا باقی مانده مایع مرتبط با برخی دیگر از انواع خاموش کننده ها سرکوب کند.
این ویژگی بدون باقیمانده باعث میشود خاموشکنندههای CO2 در مکانهایی که حاوی تجهیزات الکتریکی، تابلوهای کنترل، سختافزار کامپیوتر و سایر تجهیزاتی هستند که آلودگی میتواند منجر به تمیز کردن یا خرابی پرهزینه شود، مفید باشد.
با این حال، خاموش کننده های CO2 محدودیت های مهمی دارند. آنها خنک کننده محدودی را برای بسیاری از مواد جامد در حال سوختن فراهم می کنند و ممکن است پس از پراکندگی دی اکسید کربن، آتش دوباره شعله ور شود. آنها همچنین برای کاربردهای در فضای باز که باد می تواند به سرعت گاز را از آتش دور کند، کمتر مناسب هستند.
خاموشکنندههای CO2 نباید برای هر خطر الکتریکی یا صنعتی ایمن باشند. مناسب بودن آنها باید بر اساس درجهبندی آتشسوزی مورد تأیید محصول، الزامات سازنده تجهیزات و استانداردهای محلی قابلاجرا تأیید شود.
کاربردهای رایج خاموش کننده های CO2
- تابلوهای توزیع برق و تاسیسات الکتریکی منتخب
- دفاتر تجاری حاوی تجهیزات الکتریکی و الکترونیکی
- اتاق های کنترل صنعتی و مناطق تجهیزات
- آزمایشگاه ها و فضاهای کاری فنی با خطرات آتش سوزی سازگار
- کارگاه هایی که مایعات قابل اشتعال خاصی را مدیریت می کنند
- تاسیسات تجاری که نیاز به اطفاء حریق با حداقل باقیمانده مواد خاموش کننده دارند
خاموشکنندههای CO2 زمانی مؤثرتر هستند که آتش در محدوده توانایی نامی محصول باشد و تخلیه با خیال راحت انجام شود. آنها نباید جایگزین سیستم حفاظت از حریق گسترده تر در جایی که خطر بزرگتر یا به طور مداوم در حال توسعه وجود داشته باشد.
کپسول آتش نشانی آب چیست؟
یک کپسول آتش نشانی آب از آب به عنوان عامل خاموش کننده اولیه خود استفاده می کند. عملکرد اصلی آن جذب گرمای مواد در حال سوختن، کاهش دمای آنها و کمک به جلوگیری از ادامه احتراق است.
خاموش کننده های آب عموماً برای آتش سوزی های کلاس A که شامل مواد جامد قابل احتراق معمولی مانند کاغذ، چوب، مقوا و بسیاری از منسوجات است، طراحی می شوند. این مواد میتوانند گرما را در زیر سطوح خود حفظ کنند و اجازه میدهند که آتش حتی پس از کاهش شعلههای قابل مشاهده نیز به سوختن ادامه دهد.
از آنجایی که آب دارای ظرفیت حرارتی بالایی است، می تواند خنک کننده موثری داشته باشد و در صورت اعمال صحیح روی مواد مناسب، احتمال احتراق مجدد را کاهش دهد. این باعث می شود خاموش کننده های آب در محیط هایی که مواد قابل احتراق معمولی خطر اولیه آتش سوزی هستند مفید باشند.
با این حال، خاموش کننده های آب استاندارد برای هر آتش سوزی مناسب نیستند. استفاده از آب برای سوزاندن مایعات قابل اشتعال می تواند مواد در حال سوختن را پخش کند، در حالی که استفاده از آب بر روی تجهیزات برقی برقی می تواند خطر شوک الکتریکی جدی ایجاد کند. برخی از فلزات و مواد شیمیایی واکنش پذیر نیز می توانند به طور خطرناکی با آب واکنش نشان دهند.
به همین دلیل، خاموش کننده های آب فقط باید در آتش سوزی هایی استفاده شوند که در طبقه بندی و دستورالعمل های عملیاتی تایید شده محصول قرار می گیرند.
کاربردهای رایج خاموش کننده های آب
- دفاتر با مقادیر قابل توجهی کاغذ و مقوا
- انبارهایی که مواد قابل احتراق معمولی را ذخیره می کنند
- مدارس، کتابخانه ها و ساختمان های اداری
- کارگاه هایی که در آن چوب و سایر مواد جامد مناسب کار می شود
- انبارهای تجاری با خطرات آتش سوزی سازگار
- مناطق تولیدی که در آن مواد قابل احتراق کلاس A وجود دارد
محصولات مبتنی بر آب در پیکربندیهای مختلف، از جمله خاموشکنندههای آب با فشار ذخیرهشده و فرمولهای انتخابی مبتنی بر آب که برای کاربردهای خاص طراحی شدهاند، در دسترس هستند. خریداران باید مشخصات دقیق محصول را بررسی کنند نه اینکه فرض کنند همه خاموش کننده های مبتنی بر آب عملکرد یا محدودیت های یکسانی دارند.
CO2 در مقابل آتش خاموش کننده های آب: تفاوت های کلیدی
مهمترین تفاوت در نحوه کنترل هر خاموش کننده آتش است. خاموش کننده های CO2 در درجه اول با کاهش اکسیژن موجود در منطقه احتراق فوری، با خنک کردن اضافی از عامل منبسط کننده، شعله ها را سرکوب می کنند. خاموش کننده های آب در درجه اول حرارت را از مواد سوزاننده مناسب حذف می کنند.
مقایسه زیر می تواند به تیم های خرید در شناسایی محصول مناسب برای نصب کمک کند.
| عامل مقایسه | کپسول آتش نشانی CO2 | کپسول آتش نشانی آب |
|---|---|---|
| عامل خاموش کننده اصلی | دی اکسید کربن | آب |
| مکانیسم اولیه | سرکوب شعله از طریق جابجایی اکسیژن و خنک سازی مربوط به انبساط | جذب و سرمایش گرما |
| طبقه بندی آتش سوزی معمولی | کلاس B و کاربردهای مشخص شده در آتش سوزی الکتریکی، مشروط به استانداردهای محلی | آتش سوزی های کلاس A شامل مواد جامد قابل احتراق معمولی است |
| تجهیزات الکتریکی | معمولاً برای خطرات الکتریکی با انرژی سازگار انتخاب می شود | مدل های استاندارد آب نباید در تجهیزات برقی دارای انرژی استفاده شوند |
| مایعات قابل اشتعال | مناسب برای آتش سوزی مایع درجه بندی شده خاص | به طور کلی برای آتش سوزی مایعات قابل اشتعال نامناسب است |
| مواد جامد قابل احتراق معمولی | مناسب بودن محدود؛ احتراق ممکن است رخ دهد | به طور کلی زمانی مناسب است که به درستی اعمال شود |
| باقیمانده پس از ترخیص | بدون باقیمانده مواد خاموش کننده پایدار | آب تخلیه شده را به جا می گذارد و ممکن است مواد مجاور را خیس کند |
| پاکسازی تجهیزات | معمولاً حداقل پاکسازی عامل انجام می شود، اگرچه ممکن است آلودگی ناشی از آتش باقی بماند | آسیب آب و خشک شدن ممکن است ضروری باشد |
| عملکرد در فضای باز | می تواند به طور قابل توجهی تحت تاثیر باد قرار گیرد | کاربرد بستگی به محصول، شرایط و نوع آتش دارد |
| محدودیت اصلی | خنک کننده پایدار محدود و احتراق بالقوه | برای بسیاری از آتش سوزی های مایع، الکتریکی و مواد واکنشی نامناسب است |
| مناطق نصب مشترک | مناطق تجهیزات الکتریکی، کارگاه ها و امکانات فنی منتخب | دفاتر، انبارها و مناطقی با مواد قابل احتراق معمولی |
اصطلاحات طبقه بندی حریق بین استانداردها و کشورها متفاوت است. برای مثال، آتشسوزی الکتریکی در برخی از سیستمهای طبقهبندی متفاوت رفتار میشود، و تناسب الکتریکی خاموشکننده CO2 ممکن است از طریق آزمایش، برچسبگذاری یا محدودیتهای استفاده مشخص شود. همیشه از مارک های تایید شده محصول و مقررات محلی پیروی کنید.
کدام خاموش کننده برای تجهیزات الکتریکی بهتر است؟
تجهیزات الکتریکی یکی از رایج ترین دلایلی است که مدیران تاسیسات خاموش کننده های CO2 را در نظر می گیرند.
اتاقهای سرور، کابینتهای برق، تابلوهای کنترل و تجهیزات توزیع ممکن است حاوی اجزای حساسی باشند که ممکن است در اثر باقیماندههای آب یا پودر آسیب ببینند. یک خاموش کننده CO2 می تواند آتش سازگار را بدون باقی گذاشتن رسوبات عامل خاموش کننده مداوم سرکوب کند و بار پاکسازی پس از تخلیه را کاهش دهد.
این مزیت به ویژه در تأسیساتی که زمان بازیابی تجهیزات بر تولید، عملیات تجاری یا در دسترس بودن داده ها تأثیر می گذارد، مرتبط است.
با این وجود، CO2 جایگزین ایزوله الکتریکی یا یک استراتژی جامع حفاظت از آتش الکتریکی نیست. هر زمان که ایمن و امکان پذیر باشد، منبع برق باید مطابق با روش های اضطراری تعیین شده جدا شود. آتشسوزی شامل تجهیزات برقدار همچنان میتواند خطرات جدی داشته باشد، حتی زمانی که خاموشکننده به درستی درجهبندی شده باشد.
CO2 همچنین خطر سوختگی سرد ناشی از شاخ تخلیه یا عامل به سرعت در حال انبساط را ایجاد می کند. در فضاهای بسته یا با تهویه ضعیف، دی اکسید کربن می تواند هوای قابل تنفس را جابجا کرده و خطر خفگی ایجاد کند. کاربران باید دستورالعملهای سازنده را دنبال کنند، مسیر فرار ایمن را حفظ کنند و از تخلیه عامل در شرایطی که سرنشینان را در معرض غلظتهای خطرناک قرار میدهد اجتناب کنند.
در مقابل، خاموشکنندههای آب نباید در تجهیزات الکتریکی پرانرژی استفاده شوند، مگر اینکه یک محصول خاص به صراحت برای این منظور طراحی، آزمایش و تأیید شده باشد. خاموش کننده های آب معمولی به طور کلی برای این کاربرد نامناسب هستند.
توصیه خرید:
برای اتاقهای الکتریکی و تاسیسات تجهیزات سازگار، خاموشکننده CO2 دارای رتبهبندی مناسب را در کنار سیستمهای مهار ثابت، روشهای جداسازی الکتریکی و سایر اقدامات ایمنی آتشسوزی مورد نیاز ارزیابی کنید.
کدام خاموش کننده برای آتش سوزی کاغذ، چوب و مقوا بهتر است؟
خاموش کننده های آب به طور کلی برای آتش سوزی هایی که شامل مواد جامد قابل احتراق معمولی هستند مناسب تر هستند.
موادی مانند کاغذ، الوار، مقوا و منسوجات می توانند گرما را جذب و حفظ کنند. حتی زمانی که شعله ها به طور موقت خاموش می شوند، گرمای باقیمانده ممکن است باعث شعله ور شدن مجدد مواد شود. آب با خنک کردن مواد در حال سوختن و کاهش دمای زیر سطح مورد نیاز برای حفظ احتراق به رفع این مشکل کمک می کند.
خاموش کننده CO2 ممکن است در برخی شرایط شعله های قابل مشاهده را از بین ببرد، اما خنک کننده پایدار محدودی را برای بسیاری از سوخت های جامد فراهم می کند. هنگامی که گاز پراکنده می شود، اگر حرارت کافی باقی بماند، ممکن است ماده دوباره مشتعل شود.
این تمایز در انبارها، بایگانیها، امکانات بستهبندی، کتابخانهها و اماکن تجاری که در آن مواد جامد قابل احتراق در مقادیر قابل توجهی ذخیره میشوند، اهمیت دارد.
با این حال، وجود کاغذ یا مقوا به طور خودکار به این معنی نیست که خاموش کننده آب تنها گزینه ضروری است. یک انبار همچنین ممکن است شامل تجهیزات الکتریکی، ماشین آلات سوخترسان، حلالها، ذرات معلق در هوا یا سایر خطراتی باشد که نیاز به انواع خاموشکننده اضافی دارند.
انتخاب صحیح باید ارزیابی کامل خطر را منعکس کند، نه فقط قابل مشاهده ترین مواد قابل احتراق را.
خاموش کننده های CO2 و آب در صنایع مختلف
ادارات و ساختمانهای تجاری
محیط های اداری اغلب شامل رایانه ها، چاپگرها، تجهیزات توزیع برق، مبلمان، کاغذ و مواد بسته بندی هستند.
خاموشکنندههای CO2 ممکن است برای خطرات الکتریکی انتخاب شده مناسب باشند، در حالی که خاموشکنندههای آب میتوانند در برابر آتشسوزیهای کلاس A محافظت کنند. بسته به ارزیابی خطر ساختمان و الزامات محلی، سایر انواع خاموش کننده نیز ممکن است ضروری باشد.
مدیران تاسیسات باید مکان تجهیزات الکتریکی، حجم مواد قابل احتراق، راه های فرار و خطر آسیب آب به دارایی های تجاری را در نظر بگیرند.
انبارها و تأسیسات لجستیکی
انبارها میتوانند حاوی مخلوطی از کارتنهای مقوایی، پالتهای چوبی، بستهبندیهای پلاستیکی، سیستمهای الکتریکی و تجهیزات حمل و نقل مواد باشند.
خاموش کننده های آب ممکن است برای خطرات سازگار با سوخت جامد مفید باشند. خاموش کننده های CO2 ممکن است در نزدیکی تجهیزات الکتریکی انتخاب شده یا در مناطقی نصب شوند که قابلیت های درجه بندی شده آنها با خطرات شناسایی شده مطابقت دارد.
تاسیسات ذخیره سازی بزرگ ممکن است به ترکیبی از خاموش کننده های قابل حمل، سیستم های سرکوب خودکار، تشخیص حریق، محفظه و سایر اقدامات حفاظتی نیاز داشته باشند. انتخاب خاموش کننده به تنهایی نمی تواند هر سناریوی آتش سوزی انبار را کنترل کند.
کارگاه های تولیدی و صنعتی
کارگاه های صنعتی ممکن است شامل تجهیزات فلزکاری، موتورهای الکتریکی، ابزارهای برش، روان کننده ها، حلال ها و مواد بسته بندی باشد.
خاموش کننده های CO2 می توانند برای خطرات آتش سوزی الکتریکی و مایعات قابل اشتعال مناسب باشند، در حالی که خاموش کننده های آب ممکن است برای مواد قابل احتراق معمولی در مناطق تعیین شده مناسب باشند.
هنگامی که عملیات شامل گرد و غبار فلزات قابل احتراق، مواد شیمیایی واکنش پذیر، روغن های پخت و پز یا سایر خطرات غیرعادی باشد، توجه ویژه لازم است. نه یک خاموش کننده استاندارد CO2 و نه یک خاموش کننده آب معمولی نباید برای این آتش سوزی ها مناسب فرض شوند.
بنابراین ارزیابی خطر آتش سوزی منطقه به منطقه مؤثرتر از نصب یک خاموش کننده مشابه در کل کارخانه است.
آزمایشگاه ها و امکانات فنی
آزمایشگاه ها و فضاهای کاری فنی ممکن است حاوی ابزار حساس، تجهیزات الکترونیکی، مواد شیمیایی و مواد قابل احتراق باشند.
خاموش کننده های CO2 ممکن است برای خطرات الکتریکی خاصی که درجه آتش سوزی و شرایط عملیاتی مناسب است مفید باشند. خاموش کننده های آب ممکن است برای مواد جامد قابل احتراق معمولی مناسب باشند، اما سازگاری شیمیایی باید قبل از نصب یا استفاده در مناطق حاوی معرف های آزمایشگاهی مشخص شود.
طرح ایمنی آتش سوزی باید خطرات شیمیایی خاص را شناسایی کرده و دستورالعمل های روشنی برای واکنش اضطراری ایجاد کند.
هتل ها، مدارس و ساختمان های عمومی
ساختمانهای عمومی ممکن است شامل مبلمان، محصولات کاغذی، تجهیزات الکتریکی، تجهیزات آشپزخانه و مکانهای ذخیرهسازی باشند. الزامات حفاظت در برابر آتش آنها بسته به عملکرد اتاق و اشغال متفاوت است.
یک دفتر هتل، یک اتاق برق، یک انبار کتانی، و یک آشپزخانه تجاری لزوماً به یک نوع خاموش کننده نیاز ندارند. برای مثال، در آشپزخانهها، آتشسوزی با روغن پخت و پز معمولاً بسته به سیستم طبقهبندی محلی، به خاموشکننده مناسب کلاس F یا درجه K نیاز دارد.
مدیران ساختمان باید قرار دادن خاموش کننده را با کد آتش نشانی قابل اجرا، استراتژی تخلیه، الزامات دسترسی و ترتیبات بازرسی هماهنگ کنند.
خریداران هنگام خرید خاموش کننده های CO2 یا آب باید به چه نکاتی توجه کنند؟
برای توزیع کنندگان، پیمانکاران و تیم های تدارکات پروژه، مقایسه عامل خاموش کننده تنها اولین قدم است. همچنین محصول باید دارای مشخصات عملکرد، کیفیت و انطباق مورد نیاز باشد.
ظرفیت خاموش کننده و درجه بندی آتش
خاموش کننده های CO2 در شارژهای اسمی مختلف، از جمله واحدهای جمع و جور و مدل های با ظرفیت بیشتر در دسترس هستند. خاموش کننده های آب نیز در ظرفیت ها و پیکربندی های مختلف عرضه می شوند.
ظرفیت باید در کنار درجه آتش سوزی تایید شده، عملکرد تخلیه، قابل حمل بودن و الزامات نصب ارزیابی شود. دو خاموش کننده با ظرفیت اسمی مشابه ممکن است عملکرد آزمایش شده متفاوتی داشته باشند.
انتخاب صحیح باید بر اساس ارزیابی خطر و استاندارد قابل اجرا حفاظت در برابر آتش باشد.
مشخصات سیلندر و شیر
سیلندر باید برای فشار کاری و شرایط سرویس مربوطه طراحی و تایید شود. خاموش کننده های CO2 به سیلندرهای مناسب برای ذخیره دی اکسید کربن تحت فشار نیاز دارند، در حالی که خاموش کننده های آب دارای طراحی و فشار مورد نیاز خود هستند.
خریداران باید انطباق با تجهیزات فشار مربوطه، پیکربندی سوپاپ، دستورالعملهای عملیاتی و مستندات ساخت را تأیید کنند.
گواهینامه و الزامات بازار مقصد
صدور گواهینامه به ویژه برای واردکنندگان و توزیع کنندگانی که در بازارهای ملی مختلف به فروش می رسانند اهمیت دارد.
بسته به مقصد، خریداران ممکن است نیاز به بررسی انطباق با استانداردهای ملی قابل اجرا، الزامات EN 3 یا سایر سیستمهای تایید شناختهشده داشته باشند. الزامات برای آزمایش، برچسبگذاری، زبان، مستندات و نگهداری ممکن است متفاوت باشد.
قبل از ثبت سفارش، اسناد فعلی را برای مدل دقیق خریداری شده درخواست کنید. صدور گواهینامه برای یک مدل یا خانواده محصول نباید به طور خودکار همه تغییرات را پوشش دهد.
نگهداری و در دسترس بودن خدمات
خاموش کننده های قابل حمل برای اینکه آماده استفاده باشند نیاز به بازرسی و نگهداری دارند. برنامه زمانی خاص به مقررات قابل اجرا، دستورالعمل های سازنده و نوع خاموش کننده بستگی دارد.
خاموشکنندههای CO2 ممکن است نیاز به بررسی وضعیت سیلندر، وزن، اجزای عملیاتی و سایر مواردی داشته باشند که توسط سازنده یا قوانین خدمات محلی مشخص شده است. خاموش کننده های آب نیاز به بررسی مناسب سیلندر، شیر، شلنگ، وضعیت فشار و عامل خود دارند.
تیم های خرید باید در دسترس بودن ارائه دهندگان خدمات واجد شرایط، اجزای جایگزین، خدمات پر کردن مجدد و پشتیبانی فنی را در طول عمر مورد انتظار محصول در نظر بگیرند.
کل هزینه مالکیت
قیمت خرید اولیه نشان دهنده هزینه کامل تجهیزات حفاظت آتش نیست.
ارزیابی کامل هزینه ممکن است شامل خاموش کننده، لوازم جانبی نصب، براکت های نصب، حمل و نقل، ذخیره سازی، بازرسی، سرویس، قطعات جایگزین و جایگزینی نهایی باشد.
خاموشکنندههای CO2 ممکن است الزامات پاکسازی عامل را در اطراف تجهیزات حساس کاهش دهند، در حالی که خاموشکنندههای آب ممکن است به دلیل عملکرد خنککنندهشان، مزایایی برای خطرات سوخت جامد مناسب ایجاد کنند. این تفاوت ها باید در زمینه هزینه های عملیاتی و مشخصات ریسک تسهیلات ارزیابی شوند.
کمهزینهترین محصول در صورتی که دارای درجه آتش سوزی لازم نباشد یا مشکلات نگهداری و عملیاتی قابل اجتناب را ایجاد کند، لزوماً مقرون به صرفهترین انتخاب نیست.
اشتباهات رایج هنگام انتخاب بین CO2 و خاموش کننده آب
چندین اشتباه می تواند به ترتیبات نامناسب حفاظت از آتش منجر شود.
- با فرض اینکه CO2 برای هر خطر الکتریکی مناسب است.محصول باید تاییدیه لازم را داشته باشد و طبق دستورالعمل آن استفاده شود. تجهیزات پرانرژی نیز ممکن است به جداسازی و اقدامات حفاظتی اضافی نیاز داشته باشند.
- استفاده از آب در آتش های قابل اشتعال-مایع.خاموش کننده های آب معمولی می توانند مایعات سوزان را پخش کنند و وضعیت را بدتر کنند. یک خاموش کننده مناسب باید با توجه به طبقه بندی سوخت و آتش خاص انتخاب شود.
- نادیده گرفتن خطرات احتراقCO2 ممکن است شعله های قابل مشاهده را بدون خنک کردن مواد جامد به اندازه کافی برای جلوگیری از احتراق مجدد آنها خاموش کند.
- مشرف به آسیب آبآب می تواند به تجهیزات الکتریکی، محصولات ذخیره شده، اسناد و ماشین آلات آسیب برساند حتی زمانی که خود آتش کوچک باشد.
- انتخاب محصولات به تنهایی بر اساس ظرفیتشارژ اسمی جایگزین نیاز به مقایسه درجه بندی آتش سوزی، گواهینامه، عملکرد تخلیه و محدودیت های برنامه نمی شود.
- عدم در نظر گرفتن خطرات تخصصیفلزات واکنش پذیر، روغن های پخت و پز و برخی مواد شیمیایی صنعتی ممکن است به مواد خاموش کننده اختصاصی نیاز داشته باشند.
اجتناب از این اشتباهات مستلزم ارزیابی مستند خطر آتش سوزی و هماهنگی واضح بین تیم های خرید، پیمانکاران حفاظت از آتش، مدیران تاسیسات و تامین کنندگان تجهیزات است.
چک لیست انتخاب عملی
قبل از انتخاب بین کپسول آتش نشانی CO2 و آب، خریداران باید نکات زیر را تایید کنند:
- مواد و تجهیزاتی که ممکن است آتش بگیرند را شناسایی کنید.
- طبقه بندی آتش سوزی قابل اجرا در نصب را تعیین کنید.
- یک عامل خاموش کننده تایید شده برای خطرات شناسایی شده انتخاب کنید.
- رتبه تایید شده آتش و ظرفیت اسمی را بررسی کنید.
- ایمنی الکتریکی و محدودیت های عملیاتی را تأیید کنید.
- پتانسیل آلودگی تجهیزات یا آسیب آب را ارزیابی کنید.
- دمای کارکرد، قرار گرفتن در معرض محیطی و الزامات نصب را بررسی کنید.
- گواهینامه و برچسب گذاری بازار مقصد را تأیید کنید.
- ترتیبات بازرسی، نگهداری و سرویس را تأیید کنید.
- نصب و راه اندازی مناسب، علائم و آموزش کاربر را ارائه دهید.
در مواردی که چندین خطر آتش سوزی وجود دارد، ممکن است ترکیبی از انواع خاموش کننده ها ضروری باشد. انتخاب محصول باید از ارزیابی ریسک سایت و مقررات قابل اجرا پیروی کند تا ترجیح جهانی برای یک نماینده.
نتیجه گیری
کپسول های آتش نشانی CO2 و کپسول های آتش نشانی آب اهداف مختلفی را در یک سیستم حفاظت از حریق انجام می دهند. مدلهای CO2 معمولاً برای خطرات آتشسوزی قابل اشتعال-مایع و الکتریکی سازگار انتخاب میشوند، بهویژه در مواردی که باقیمانده مواد خاموش کننده پایدار نامطلوب است. مدلهای آب معمولاً برای مواد جامد قابل احتراق معمولی مناسب هستند، جایی که خنکسازی به کاهش احتمال احتراق مجدد کمک میکند.
برای توزیع کنندگان تجهیزات آتش نشانی، پیمانکاران و خریداران صنعتی، تصمیم باید بر اساس طبقه بندی آتش سوزی، عملکرد تایید شده، شرایط نصب، حساسیت تجهیزات، الزامات انطباق و هزینه های نگهداری طولانی مدت باشد.
هیچ یک از این دو نوع به طور جهانی بهتر نیستند. یک خاموش کننده با رتبه بندی صحیح که با خطر شناسایی شده مطابقت داشته باشد، ارزش بیشتری نسبت به محصولی دارد که صرفاً به دلیل قیمت، ظرفیت یا محبوبیت آن انتخاب شده است. با ارزیابی محیط عملیاتی کامل و تأیید مستندات محصول قبل از تهیه، خریداران می توانند تصمیمات آگاهانه تری بگیرند و یک استراتژی ایمنی آتش سوزی مؤثرتر ایجاد کنند.
