
کپسول آتش نشانی-بر پایه آب چیست؟
کپسول های آتش نشانی، محصولات صنعتی که به طور خاص برای مبارزه با آتش طراحی شده اند، در درجه اول برای خاموش کردن سریع، سرکوب یا به طور موثر جلوگیری از گسترش آتش سوزی عمل می کنند.
کپسولهای آتشنشانی مبتنی بر{0}آب، با مکانیسم اطفای منحصربهفرد خود، به سلاحهای حیاتی در پیشگیری و کنترل آتش تبدیل شدهاند. آنها حاوی یک ماده خاموش کننده AFFF (فیلم آبی-تشکیل دهنده آتش) هستند که با نیتروژن واکنش می دهد و کف فراوان تولید می کند. هنگامی که این فوم بر روی سطح سوخت پاشیده می شود، آب آزاد شده از لایه فوم در سراسر سوخت پخش می شود و یک لایه آب متراکم تشکیل می دهد. این لایه آب به طور موثر تماس بین مواد قابل احتراق و هوا را مسدود می کند و به سرکوب سریع آتش می رسد.
مزایای کپسول های آتش نشانی{0}بر پایه آب
مکانیسم اطفای فیزیکی: کپسول های آتش نشانی{0} بر پایه آب در دهه 1980 پدیدار شدند، مکانیسم اطفای آنها بر اساس فیزیک. آنها با تشکیل و پخش یک لایه آب نازک بر روی سطح مواد قابل احتراق، مواد قابل احتراق را به طور موثر از هوا جدا می کنند و در نتیجه به سرکوب سریع آتش می رسند.
عملکرد دوگانه: کپسول آتش نشانی یک غبار ریز آب را از طریق یک نازل اتمیزه کننده اسپری می کند، که نه تنها منطقه آتش را پخش می کند و گرما را برای کاهش دمای آتش تبخیر می کند، بلکه به طور همزمان غلظت اکسیژن هوای منطقه احتراق را کاهش می دهد و به طور موثر از احتراق مجدد جلوگیری می کند.
عملکرد{0}خود نجات: علاوه بر اطفاء حریق، کپسولهای آتشنشانی{1} مبتنی بر آب نیز میتوانند برای نجات خود-در آتشسوزی استفاده شوند. هنگامی که آتشسوزی شروع میشود، میتوان عامل را روی بدن اسپری کرد و روی سر اعمال کرد، که محافظت کامل در برابر شعله را برای افراد در آتشسوزیهای معمولی فراهم میکند و سوختگی را حتی در محیطهای{4} با دمای بالا به حداقل میرساند.
استفاده آسان: بدون نیاز به معکوس کردن، ماندگاری طولانی، مقاوم در برابر احتراق مجدد و بدون آلودگی-. مناسب برای ابزار و تجهیزات دقیق، بدون باقی مانده خورنده.
کاربرد گسترده: کپسول های آتش نشانی{0} بر پایه آب عمدتاً برای آتش سوزی های اولیه شامل مواد جامد، مایعات قابل اشتعال، لوازم الکتریکی و گریس آشپزخانه مناسب هستند. با این حال، کارایی آنها ممکن است کمتر از حد ایده آل برای آتش سوزی های فلزی و آتش سوزی های ناشی از موادی باشد که به شدت با آب واکنش می دهند. علاوه بر این، آنها تحت تأثیر محیط های داخلی یا خارجی یا بادهای شدید قرار نمی گیرند و می توانند در خانه ها، اتومبیل ها و دفاتر تجاری استفاده شوند.

نحوه استفاده از کپسول آتش نشانی قابل حمل- مبتنی بر آب
1. هنگام استفاده از کپسول آتش نشانی قابل حمل، آن را به سرعت توسط دسته به محل آتش نشانی حمل کنید. خاموش کننده را تقریباً 5 متر از آتش (در هنگام استفاده در خارج از منزل در سمت بالا) قرار دهید. سپس، پین ایمنی را بیرون بیاورید (از نشان دادن سر خاموش کننده به سمت افراد برای جلوگیری از صدمه زدن به بیرون خودداری کنید)، نوک نازل را بگیرید و محکم فشار دهید تا عامل خاموش کننده پاشیده شود. برای آتشسوزیهایی که مایعات ریخته شده، از کنار شعلهها به سمت پایه اسپری کنید، در حالی که به سرعت پیشروی کنید تا شعلهها خاموش شوند، چپ و راست را جارو کنید.
هنگام خاموش کردن آتشهای حاوی مایعات قابل اشتعال در داخل ظروف، به سمت چپ و راست به سمت پایه شعله حرکت کنید. هنگامی که شعله های آتش از ظرف خارج شد، به سرعت پیشروی کنید و آتش باقی مانده را خاموش کنید. برای جلوگیری از پاشش و گسترش آتش، از هدف قرار دادن مستقیم نازل به سطح مایع خودداری کنید.
برای آتشسوزیهایی که شامل مواد جامد است، نازل خاموشکننده را به سمت شدیدترین قسمت آتش نشانه بگیرید و به چپ و راست حرکت دهید، مطمئن شوید که ماده خاموش کننده پودر خشک به طور یکنواخت مواد در حال سوختن را پوشش میدهد تا آتش کاملا خاموش شود.
در حین استفاده، کپسول آتش نشانی را در حالت عمودی نگه دارید و از خوابیدن به صورت افقی یا وارونه خودداری کنید تا از پاشش مناسب اطمینان حاصل کنید.
در مرحله بعد، ترکیب عامل خاموش کننده را در کپسول های{0}}آب نشان خواهیم داد. این اجزاء عمدتاً شامل آب به عنوان پایه خنک کننده و خاموش می شوند. سورفکتانت ها که کشش آب را کاهش می دهند و نفوذ و مرطوب شدن را افزایش می دهند. بازدارنده های شعله، که واکنش های احتراق را مهار می کنند. و سایر مواد افزودنی مانند ضد یخ و مواد نگهدارنده برای اطمینان از استفاده و نگهداری عادی کپسول آتش نشانی در محیط های مختلف.
علاوه بر این، عمر مفید، عمر شارژ مجدد، و عمر مخزن کپسول های آتش نشانی{0}بر پایه آب نیز اطلاعات مهمی هستند که کاربران باید به آنها توجه کنند.
عمر مفید، عمر پر کردن مجدد و عمر مخزن کپسول های آتش نشانی{0}بر پایه آب، همه به وضوح مشخص شده است. عمر مفید آنها معمولاً 6 سال است. در شرایط عملیاتی عادی، کپسولهای آتشنشانی{4}}بر پایه آب باید 3 سال از تاریخ تولید اولین تعمیرات خود را انجام دهند و پس از آن هر سال دوباره برای تعمیر و نگهداری ارسال شوند. اگر محیط عملیاتی یا الزامات حفاظتی تغییر کند، اولین زمان تعمیر و نگهداری باید به طور مناسب پیش برود و عمر سرویس باید متناسب با آن کوتاه شود. علاوه بر این، عمر مفید سیلندرهای فولادی برای کپسول های آتش نشانی{8} بر پایه آب 6 سال است.
طبق استاندارد ملی اجباری «مشخصات عمومی برای تأسیسات حفاظت در برابر آتش» (GB 55036-2022)، که از 1 مارس 2023 به اجرا درآمد، کپسول های آتش نشانی باید در شرایط زیر از بین بروند: منطقه زنگ زدگی بیش از حد روی سیلندر یا سوراخ شدن روی سطح؛ تغییر شکل آشکار یا آسیب مکانیکی شدید به سیلندر؛ ترک در سر یا عدم وجود مکانیزم کاهش فشار؛ ویژگی های ساختاری نامعقول، مانند یک استوانه ته صاف. کپسول های آتش نشانی قابل حمل بدون مکانیسم پاشش متناوب؛ نام سازنده و تاریخ ساخت را نمی توان تأیید کرد. آثار تعمیر مانند لحیم کاری، لحیم کاری، یا وصله روی سیلندر؛ سوخته بودن و تاریخ ساخت به حداکثر دوره اسقاط یا بیش از آن برسد (یعنی 6 سال).
در طول بازرسی های آتش نشانی، بررسی منظم ظاهر و نشانگر فشار کپسول های آتش نشانی{0}بر پایه آب بسیار مهم است. اگر مشخص شد که یک کپسول آتش نشانی مشکل دارد یا از عمر مفید آن بیشتر شده است، باید فوراً برای تعمیر یا اسقاط فرستاده شود و برای اطمینان از کارایی و ایمنی آن، یک کپسول آتش نشانی جدید باید به سرعت تعویض شود. در عین حال، پیروی از روش های عملیاتی صحیح برای استفاده از کپسول های آتش نشانی نیز ضروری است. فقط از این طریق میتوان اثر آتشنشانی{3}}آنها را کاملاً تحقق بخشید.
2. پلاک نام کپسول آتش نشانی را به دقت بررسی کنید تا مطمئن شوید که سازنده، تاریخ تولید، مدل و نوع عامل خاموش کننده واضح، کامل و دقیق هستند.
3. نازل و تفنگ اسپری را از نظر انسداد، ترک یا تغییر شکل بررسی کنید تا مطمئن شوید که در وضعیت خوبی کار می کنند.
4. پین ایمنی و مهر و موم سربی را به دقت بررسی کنید تا از سالم بودن و عملکرد صحیح آنها مطمئن شوید.
بررسی فشار

موقعیت سوزن نشانگر فشار را مشاهده کنید و مطمئن شوید که در منطقه سبز قرار دارد که نشان دهنده فشار طبیعی است. اگر سوزن در ناحیه قرمز باشد، فشار خیلی کم است که ممکن است بر تزریق طبیعی تأثیر بگذارد. در حالی که ناحیه زرد نشان دهنده فشار بیش از حد است که یک خطر ایمنی است.
بازرسی عوامل اطفاء حریق
اطمینان حاصل کنید که عامل خاموش کننده در تاریخ انقضای خود است و هرگونه رسوب، طبقه بندی یا خرابی را بررسی کنید. در عین حال، عملکرد عملیاتی کپسول های آتش نشانی نیز باید بررسی شود: آزمایش های عملیاتی مناسب را انجام دهید تا بررسی کنید که آیا مکانیسم عملیاتی انعطاف پذیر است و آیا باز و بسته شدن صاف است یا خیر.
بررسی کنید که آیا محل نصب کپسول های آتش نشانی مطابق با الزامات است.
1. اطمینان حاصل کنید که کپسول های آتش نشانی در مکانی کاملاً قابل مشاهده و در دسترس نصب شده باشند، بدون هیچ گونه مانعی در اطراف آنها.
2. بررسی کنید که کپسول های آتش نشانی در مکان های تعیین شده قرار گرفته باشند و اطمینان حاصل کنید که مقدار آن با مقررات ایمنی آتش نشانی مطابقت دارد.
