قرقره های شلنگ برای چه نوع آتش سوزی مناسب هستند؟

قرقره های شلنگ آتش نشانی برای خاموش کردن آتش های اولیه شامل مواد کربوهیدرات کلاس A مانند کاغذ، چوب و پارچه های پنبه ای/کتانی مناسب هستند. قرقره شلنگ از اجزایی از جمله دریچه ها، لوله های ورودی، پره ها، قاب های پشتیبانی، بازوهای راکر، شیلنگ ها و یک نازل اسپری تشکیل شده است. از آب به عنوان عامل خاموش کننده استفاده می کند و در هنگام استقرار سریع شیلنگ، عامل خاموش کننده را اسپری می کند. این دستگاه معمولاً در جعبه‌های شیر آتش نشانی داخلی نصب می‌شود و نوع جدیدی از دستگاه‌های اطفای حریق ثابت داخلی است.

news-776-633

1. شیلنگ های آتش نشانی عموماً در داخل خانه نصب می شوند و باید به طور مستقل پیکربندی شوند تا اطمینان حاصل شود که با سایر تجهیزات تداخلی ندارند و ایمنی را تضمین می کنند.

2. هنگام استفاده از شیلنگ آتش نشانی، حداقل دو نفر حضور داشته باشند. ابتدا جعبه شیر آتش نشانی را باز کنید. یک نفر باید شلنگ و سایر آماده سازی های لازم مانند اتصال منبع آب را خارج کند. طرف مقابل باید صبر کند تا دریچه آب را باز کند تا آتش خاموش شود.

3. در جعبه را باز کنید، قرقره شلنگ آتش نشانی را کار کنید، شیلنگ آتش نشانی را بکشید، دریچه و شیر شلنگ را برای خاموش کردن آتش باز کنید و به سمت پایه آتش نشانه بگیرید.

می توان آن را به پنج سبک تقسیم کرد: شلنگ آب، شلنگ پودر خشک، شیلنگ 1211، شیلنگ CO2 و شیلنگ فوم.

قرقره های شلنگ های مختلف مشخصات متفاوتی دارند. به طور کلی مشخصات قرقره شلنگ آب 0.8 میلی متر، برای قرقره شلنگ پودر خشک 1.6 میلی متر، برای قرقره شلنگ 1211 2.5 میلی متر، برای قرقره شیلنگ CO2 1.5 میلی متر و برای قرقره شیلنگ فوم 0.8 میلی متر است.

شیلنگ های آتش نشانی معمولاً در داخل خانه نصب می شوند و نیاز به نصب جداگانه دارند. استفاده از آنها با سایر تاسیسات تداخلی نخواهد داشت و ایمنی را تضمین می کند. هنگام استفاده از قرقره شلنگ آتش نشانی، دو یا چند نفر باید به طور همزمان جعبه شیر آتش نشانی را باز کنند. یک نفر باید کیسه آب را آماده کند و شیر آب را وصل کند، در حالی که فرد دیگر باید دریچه آب را باز کند تا آب آزاد شود و شروع به خاموش کردن آتش کند.

توجه به شماره مدل حلقه شلنگ مهم است، زیرا مدل های مختلف دارای فشار کاری نامی متفاوت هستند. استفاده از مدل ناسازگار ناامن خواهد بود. کمپین های آگاهی ایمنی آتش نشانی اغلب در مناطق مسکونی و سایر مناطق پرجمعیت انجام می شود و روش های ایمنی آتش نشانی و نحوه محافظت از قرقره شلنگ آتش نشانی برای جلوگیری از پیری را توضیح می دهد. اتصالات شیلنگ آتش نشانی معمولاً به طور خاص طراحی و اختصاص داده شده است، بنابراین باید به دقت محافظت شود. اگر هر اتصالی آسیب دید، باید فوراً تعویض شود.

1. خروجی آب شیر آتش نشانی ترجیحاً باید رو به پایین یا با زاویه 90 درجه نسبت به دیواری که شیر آتش نشانی نصب شده است باشد. پریز نباید در سمت لولای در نصب شود.

2. مرکز خروجی باید 0.7 تا 1.1 متر از زمین فاصله داشته باشد، مگر اینکه در طرح مشخص شده باشد، اما باید برای هر ساختمان، با انحراف مجاز +20 میلی‌متر سازگار باشد.

3. سوپاپ باید برای کار آسان در موقعیت قرار گیرد. مرکز شیر باید 140 میلی متر از کنار جعبه هیدرانت و 100 میلی متر از سطح عقب داخلی جعبه باشد، با انحراف مجاز +5 میلی متر.

4. جعبه های شیر آتش نشانی داخلی باید در سطح و ایمن نصب شوند. جعبه های هیدرانت آتش نشانی مخفی نباید درجه مقاومت در برابر آتش دیوار پارتیشن را به خطر بیندازد.

5. انحراف مجاز برای عمودی نصب جعبه شیر آتش نشانی +3 میلی متر است.

6. زاویه باز شدن درب جعبه شیر آتش نشانی نباید کمتر از 120 درجه باشد.

7. پس از بستن شیلنگ آتش نشانی به نازل و کانکتور سریع، باید مطابق ساختار داخلی جعبه قرار گیرد.